Αναγνώστες

Loading...

Συνολικές προβολές σελίδας

Τρίτη, 18 Μαρτίου 2008

Η πτώση του Χιούϊ και η πραγματικότητα στο Στρατό

Η πτώση του ελικοπτέρου Χιούϊ και ο χαμός των τριών παλικαριών, γέμισε θλίψη τη χώρα. Αυτό που γίνεται με τον ελληνικό στρατό κάποια στιγμή πρέπει να τεθεί επί τάπητος, και χωρίς προκαταλήψεις να ληφθούν αποφάσεις ριζοσπαστικές. Τα συγκεκριμένα ελικόπτερα για τους γνωρίζοντες είναι ιπτάμενα φέρετρα, παμπάλαια, και η αλήθεια είναι πως από τα 100 και πλέον Χιούϊ που έχουμε, ζήτημα είναι εάν βρίσκονται σε επιχειρησιακή ετοιμότητα 30 ή 40.
Υπηρέτησα 19 μήνες στο Σουφλί ως αξιωματικός, και αυτά που έζησα εκεί, είναι από αυτά που δεν γράφονται και δεν λέγονται. Όσοι πιστεύουν ότι τα πράγματα στον ελληνικό στρατό είναι όπως τα εμφανίζουν πλανώνται πλάνην οικτρά. Αυτό μόνο. Ζήτημα αποφάσεων είναι ο εκσυγχρονισμός και η πραγματική αναβάθμιση των αμυντικών μέσων του στρατού μας. Όμως, επειδή οι έλληνες είναι οι λιγότερο πατριώτες ευρωπαίοι από τους 27, (αλλά στην τζάμπα μαγκιά δεν μας ξεπερνά κανείς)κάθε φορά που αποφασίζουν εξοπλισμούς, βάζουν μπροστά κριτήρια που κάθε άλλο παρά έχουν σχέση με το καλό των Ε.Δ. Δεν είμαι στρατόγκαβλος, κάθε άλλο. Πέρασα πολύ δύσκολα στο στρατό την περίοδο 1991-93, με χειρότερη την περίοδο στη σχολή αξιωματικών στη Λαμία. (Μπρρρρρ!)
Στρατιωτικοί ευθυνόφοβοι, χωρίς άποψη, ή στρατιωτικοί που μετά την αποστρατεία τους συνεργάζονται με…εταιρείες όπλων, δεν μπορούν να πείσουν κανέναν ότι εργάζονται με γνώμονα το καλό των Ε.Δ.
Πολιτικοί οι οποίοι βλέπουν τους εξοπλισμούς, μόνο ως ευκαιρία για χοντρά λεφτά, (α ρε Σμπώκο που είσαι να τους μάθεις πως γίνεται η δουλειά) δεν μπορούν να βοηθήσουν.
Θα ακούσουμε πάλι τους συνηθισμένους εθνικοπατριωτικούς δεκάρικους για την αυτοθυσία των παιδιών που χάθηκαν, υποσχέσεις χωρίς περιεχόμενο, και επιτηδευμένα λόγια παρηγοριάς, και μετά η λήθη. Θα γυρίσουμε στα «χακί άπλυτά μας στα εγερτήριά μας» ο καθένας.
Και οι οικογένειες που ακρωτηριάστηκαν έχοντας χάσει τα στηρίγματά τους, σημαδεμένες από την συμφορά, θα μένουν μόνες, μέσα σε αιώνια θλίψη, να θυμούνται. Μόνες κι αβοήθητες, όπως συμβαίνει πάντα στην αφρικανική δημοκρατία της Ελλάδος! Επειδή κάποιοι μπινέδες δεν έκαναν καλά τη δουλειά τους…

Δεν υπάρχουν σχόλια: